কেভিন কাৰ্টাৰ

আকাশখন গোমা হোৱাৰ দৰে
গোমা
গোমা
এই দিনৰ উত্তাপ।

উৰি আছে জাক পাতি শগুন
তাড়না
পেটৰ

কেমেৰাৰ লেন্সত
এটা শগুন
এটা শিশু
দুয়ো ভোকত আতুৰ

কেভিন, কেভিন—
মাতে কোনে
দুৱাৰৰ সিপাৰে

মাজনিশা সাৰ পাই উঠি
কেভিন কাৰ্টাৰৰ সেই ফটোখন
কেতিয়াবা চাওঁ

ৰাতি হ’লে
জাক জাক শগুন উৰি ফুৰে
মোৰ আঁঠুৱাৰ ওপৰত

আইনাত নিজকে চাওঁ
দেখোঁ—
এজাক ভোকাতুৰ মানুহৰ মুখ

এৰা,
মানুহবোৰৰো ভোক আছে।
শোক আছে।
সপোন আছে।

ভাগ্যই বাট নিদিয়া মানুহবোৰৰ
যাপিত যন্ত্ৰণা কোনে শুনে?

কেভিন কাৰ্টাৰ
কেভিন কাৰ্টাৰ
কোনে মাতে—
আন্ধাৰৰ সিপাৰে…

✽

❧ | আৰু পঢ়ক:

• অবোধ কবি
• বন্ধকত থোৱা হৃদয়ৰ ম্যাদ উকলিল
• দি কিউৰিয়াছ কেছ অৱ্ মাই আণ্ট কমলা দাশ
• তিৰোতাবোৰ
• কবিতা এটা লিখি

অসমীয়া বানান শুধৰণি সঁজুলি

এতিয়াই ব্যৱহাৰ কৰক